Duinbergen 11 juli 2009 - Op onze Vlaamse nationale feestdag was het weer niet schitterend: zwaar bewolkt en regelmatig een goede regenvlaag met flinke rukwinden verstoorden de sfeer een beetje. Vandaag stonden de gebruikelijke inschrijvingsformaliteiten op het programma: inschrijven, boten en bemanning wegen en tenslotte de stickers van het evenement op de rompen kleven. Dit laatste is op het strand in het zand met een sterke wind niet altijd een gemakkelijke opgave.

Na de middag had de organisatie een practice race voorzien. Zo'n 36 boten namen deel aan deze testmanche die na 3 valse starten een beetje chaotisch verliep. Het MExT Sailing Team nam niet deel aan deze practice race: Manu en Tanguy hadden met enkele Franse zeilers afgesproken om nog enkele snelheidstesten uit te voeren. Filip ging voor de eerste keer zeilen met Tom en wenste hem eerst een aantal automatismen aan te leren. Bertrand & Guillaume moesten nog door het registratieproces en verkozen daarom eerst een beetje vrij te zeilen.

Alle boten zijn nu zo goed als klaar voor het kampioenschap. Op zondag zal er nog een beetje worden getraind en zullen de boten verder worden afgesteld om klaar te zijn voor de kwalificaties die maandag starten.

6-17 augustus 2008 was weer een topweekend voor catamaran zeilers in Oostende. De MExT Multihull Cup staat ieder jaar weer voor verrassende wendingen op het water, met de nodige sensatie en emotie voor de zeilers, maar ze staat ook voor veel spektakel voor de achterblijvers aan land. Filip had besloten om aan land te blijven om de steeds verder uitgroeiende organisatie van nabij op te volgen, maar ik wilde zeker wel meezeilen. Gelukkig was er Bertrand Leprêtre om het roer van onze BEL2 in handen te nemen.

Zaterdag vertrokken we aan de pin-end volgens plan. Helaas viel een andere boot op ons af waardoor we niet snel genoeg overstag konden, en gedwongen werden de in-de-windse boei te overzeilen. Dan maar afkruisen onder spi. Een 45-voet yacht kruiste ons pad. Terwijl hij andere concurrenten omzeilde, zette hij ons dan weer volledig uit de wind. We gijpten dan maar weg naar de andere kant. Gelukkig konden we zeer laag afvallen, verder dan de vooruitgelopen concurrenten, zodat we terug wat achterstand konden ophalen. Bij de volgende boei van het parcours onstond er echter wat verwarring omtrent de kleur van deze boei: een rode boei ipv de voorziene West kardinaal boei... een nieuwe check op de GPS gaf aan dat de bedoelde boei reeds gepasseerd was, en net onder het werkship moest liggen dat de stroomkabel aan het leggen was naar het off-shore windmolenpark. Sommige concurrenten vertrouwden het zaakje niet en gingen dieper in zee op zoek naar de ‘juiste' boei.

Door de examens van Yannick en gezondheidsproblemen voor invallers werden de Belgische Mext boten behoorlijk door elkaar gehaald voor deze Ronde om Texel. Filip zeilde samen met Matthieu en Koen zeilde met Thomas. Voor de rest was het volledige Mext team aanwezig. We stonden dan ook met de 5 boten in de "pitstraat" tussen andere grote ploegen en zeilgrootheden.

Texel is een zeer indrukwekkende wedstrijd en niet op het minst aan de kant. Zeker in de pitstraat waar alle topteams hun boten tonen en aandacht trekken heerst een gezellige drukke sfeer die meer wegheeft van die van een live "boatshow" dan die van een boatparking.

Na een dagje optuigwerk en een training in schitterende omstandigheden: 4 beaufort, zon en vlakke zee, waren alle teams klaar voor de grootste catamaran wedsrijd ter wereld: de ronde om het eiland Texel.

Op zich een simpele wedstrijd. Alle cats nemen samen één start en varen vervolgens met de klok mee rond het eiland Texel. De bedoeling is natuurlijk om zo snel mogelijk terug te komen op het punt waar we starten. Zoals ik zei het idee is simpel. Maar het is allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan, zeker met meer dan 500 boten aan de start, gevaarlijke ondieptes en harde concurentie van vee topteams.

Zaterdag was de grote dag waarop het allemaal zou gebeuren. Na een vroege briefing (om 8 uur 's ochtends) en een nog vroeger ontbijt maakten de 508 boten zich klaar voor de start om tien uur. De wind was nog zwak maar er werd een mooie drie beaufort uit NO voorspeld en heel veel zon. De start met 500 boten was een grote chaos. Vele boten (52) startten te vroeg, onder zwarte vlag en werden niet gediskwalificeerd, omdat het wedstrijdcommitée een fout maakte bij de startprocedure.

Vrijdagmiddag 28 september, onder een grijze hemel, af en toe aangevuld met een druilregen, bouwen we onze BEL2 wellicht voor de laatste maal dit jaar op. Het lijkt wel een Belgisch onderonsje, want tegen vrijdagavond staan er al zo'n 18-tal belgen op het strand voor het clubhuis. De meesten komen van het SYCOD, die er hun traditionele seizoenafsluiter vieren. De Nederlanders zakken echter pas af na de werkuren. De wedstrijdvloot groeit tijdens de nacht en in de vroege ochtend aan tot zo'n 157 catamarans. Benoît en Jean-Michel komen er in alle vroegte nog door, en tuigen de BEL 33 op. Jean-Michel is net enkele weken geleden papa geworden, en Benoît neemt voor de gelegenheid nog eens sinds lang het roer in handen. Benieuwd hoe ze het ervan af zullen brengen na die korte nacht.

Er is een af en toe een zachte rimpeling op het water te bespeuren, maar wanneer het voorziene startuur (11u00) nadert, is het water één grijze spiegel. Enkelen vrezen een afgelasting, en de vooruitzichten om de boten terug af te breken in een druilregen zijn ook niet erg aanlokkelijk. Moesten we daarom zo vroeg uit ons bed ?

Maar om 11u30 komt er plots een briesje van over de dam, en iedereen haast zich naar de startzone. De wind wakkert verder aan tot 2-3 Bf, maar om 12u beslist het wedstrijdcomité om de start nog eens met een uur uit te stellen.

Het was alweer een tijdje geleden dat de 3 MEXT boten nog eens samen het water opgingen, maar vorig weekend was het weer zover. Hun felgekleurde zeilen vielen feestelijk op tussen de massa egale witte en grijze zeilen die mee streden voor het Belgisch Kampioenschap Long Distance voor Formule 18 catamarans in Oostende. MExT, tevens hoofdsponsor van het evenement, was dan ook overal duidelijk zichtbaar, te land , te zee,... en zelfs in de lucht !

Zaterdagmiddag, eerste start bij een opkomend zeebriesje van 1-2 Bf. Het werd al op de startlijn duidelijk dat de stroming een belangrijke taktische rol zou spelen. Al van bij de start voer Manu Boulogne met Bruno Hock aan de leiding. Zij zouden hun voorsprong enkel maar verder vergroten, met de BEL30 (Joel Lefevre en Jacques Lemaire) in hun kielzog.

Vrijdag 27 juli: Bréhat-St Quay
Na de annulatie van de etappe van gisteren had iedereen duidelijk zin om te zeilen. Om het verlies van de dag ervoor de compenseren, besliste de organisatie om de etappe van vandaag met 20 mijl te verlengen en de vloot toch langs het kanaal van Bréhat te sturen en hen zo een stuk op zee te laten varen. Een goede beslissing want zo kon één van de mooiste trajecten van de Costarmoricaine toch worden gevaren.

Om 9 uur stipt werden alle deelnemers met de bus van Perros-Guirec naar Bréhat vervoerd. Aan de overkant van het eiland moesten we onze zeilkledij al aandoen want de valiezen werden met een bestelwagentje naar St Quay gereden. Ondertussen namen we in groep de overzet naar het eiland. De toeristen die een bende van 60 man in zeilkledij op de overzetboot zagen, keken raar op. Van aan de kaai naar de zeilclub was het toch nog een goed kwartier stappen en iedereen kwam dan ook bezweet aan bij zijn boot.

Van alle long distance wedstrijden (of raids) is de Costarmoricaine wel de mooiste voor de Formule 18 zeilers. Deze 5 dagen durende wedstrijd start in het Bretoense Erquy en speelt zich hoofdzakelijk af in de baai van St-Brieux. Erquy ligt ongeveer 60 km ten zuiden van St-Malo dus ongeveer 650 km van Oostende. Het leuke aan deze wedstrijd is dat je iedere dag van stad naar stad zeilt en daardoor de deelnemersgroep na een paar dagen echt aan elkaar plakt. 's Avonds samen aan tafel vertellen wat er tijdens de dag allemaal gebeurd is en welke fratsen we allemaal hebben meegemaakt draagt bij tot een gemoedelijke en vriendschappelijke sfeer die door geen ander zeilevenement wordt geëvenaard. Dat de startplaats na 5 dagen ook de eindbestemming is, maakt het logistiek ook heel eenvoudig. Iedere dag neemt een bestelwagen je bagage mee naar de volgende bestemming, op het einde kom je aan waar je bent vertrokken. Je kan je auto en je boottrailer gewoon laten staan.

Het MExT Sailing Team was dit jaar ingeschreven met 2 boten: Filip & Koen als anciens (7de deelname) en Bart en zoon Thomas als nieuwelingen. Ook Hélène, echtgenote van Bart, was meegereisd om het team logistiek te ondersteunen. We waren al op maandag vertrokken om zo de dinsdag volledig te wijden aan het opbouwen en in orde zetten van de boten. Ze waren sinds hun levering in maart immers nog geen enkele keer grondig gekuist of gewaxt en dit leek het ideale moment. Niettegenstaande het weer maandag onderweg erg slecht was, hadden we van bij de aankomst stralende zon. Ook dinsdag gebeurde het opbouwen in de zon, met als gevolg een paar verbrande armen.

Het is zaterdag 16 juni, en er waait een stevige 5 Bft wanneer 23 catamarans zich verzamelen voor de Cata Jump in Le Touquet. Voor verschillenden onder ons is het de eerste kennismaking met het prachtige vernieuwde clubhouse dat werd opgetrokken naar aanleiding van de wereldkampioenschappen zeilwagen rijden in september 2006. 2 boten van ons team zijn present: BEL33, met Bart Vanhaverbeke aan het roer en Benoit Simpelaere aan de touwtjes, en de BEL2 met aan boord Koen Hollevoet en Thomas Vanhaverbeke.

Er staat een stevige branding, maar de windrichting laat toch toe aan de catamarans om van het strand te verlaten en zich naar de wedstrijdzone te begeven. Het wordt al snel duidelijk dat dit geen lachertje wordt. De eerste start is voor de 9 Interseries, de 2^de start is voor de 14 F18's.

BEL 50 (Thierry Bosser & Alain Gramme) wordt afgetekend eerste. 4 boten volgen elkaar blindelings langs de verkeerde kant van de boei en worden gedisqualificeerd. BEL 33 wordt 5^de. BEL 2 moet helaas opgeven na een beschadiging aan de spiboom, waardoor ze ook de rest van het weekend gedoemd zijn om op het strand te blijven.

Na een uitputtende eerst manche wordt de vloot terug naar het strand gestuurd, want de wind komt steeds harder aanzetten.

Heel wat Belgische kust-burgemeesters zouden best een voorbeeld mogen nemen aan het enthousiasme van hun Franse ambtsgenoten waarmee ze de watersporten in hun gemeenten stimuleren en ondersteunen. Ook hier staat de burgemeester van Le Touquet ons 's avonds op te wachten om ons te verwelkomen met een toespraak en een heerlijke exotische punch. Het ruime clubhuis stroomt intussen vol voor de BBQ.

Onder een grauwe hemel bouwden we na een 4 uur durende autorit vrijdag 4 mei onze boten op, precies op de historische plaats waar op 6 juni 1944 meer dan 34.000 Amerikaanse en Britse soldaten vanaf 6.30 uur 's morgens startten aan de Landing van Normandië. Op dit strand alleen sneuvelden er meer dan 3.000 in de eerste uren van de aanval. Dit maakte deze site voor ons wel heel speciaal.

Op 7 april start in Locmariaquer (Bretagne) onze eerste wedstrijd van het jaar, het Frans Kampioenschap F18. Het weer is optimaal : de zon schijnt en de wind is ook van de partij.

3 dagen met telkens 3 manches staan op het programma. Voor ons is het uur van de waarheid aangebroken om het potentieel van onze boot te vergelijken met de rest van de F18 vloot.