Duinbergen 11 juli 2009 - Op onze Vlaamse nationale feestdag was het weer niet schitterend: zwaar bewolkt en regelmatig een goede regenvlaag met flinke rukwinden verstoorden de sfeer een beetje. Vandaag stonden de gebruikelijke inschrijvingsformaliteiten op het programma: inschrijven, boten en bemanning wegen en tenslotte de stickers van het evenement op de rompen kleven. Dit laatste is op het strand in het zand met een sterke wind niet altijd een gemakkelijke opgave.

Na de middag had de organisatie een practice race voorzien. Zo'n 36 boten namen deel aan deze testmanche die na 3 valse starten een beetje chaotisch verliep. Het MExT Sailing Team nam niet deel aan deze practice race: Manu en Tanguy hadden met enkele Franse zeilers afgesproken om nog enkele snelheidstesten uit te voeren. Filip ging voor de eerste keer zeilen met Tom en wenste hem eerst een aantal automatismen aan te leren. Bertrand & Guillaume moesten nog door het registratieproces en verkozen daarom eerst een beetje vrij te zeilen.

Alle boten zijn nu zo goed als klaar voor het kampioenschap. Op zondag zal er nog een beetje worden getraind en zullen de boten verder worden afgesteld om klaar te zijn voor de kwalificaties die maandag starten.

6-17 augustus 2008 was weer een topweekend voor catamaran zeilers in Oostende. De MExT Multihull Cup staat ieder jaar weer voor verrassende wendingen op het water, met de nodige sensatie en emotie voor de zeilers, maar ze staat ook voor veel spektakel voor de achterblijvers aan land. Filip had besloten om aan land te blijven om de steeds verder uitgroeiende organisatie van nabij op te volgen, maar ik wilde zeker wel meezeilen. Gelukkig was er Bertrand Leprêtre om het roer van onze BEL2 in handen te nemen.

Zaterdag vertrokken we aan de pin-end volgens plan. Helaas viel een andere boot op ons af waardoor we niet snel genoeg overstag konden, en gedwongen werden de in-de-windse boei te overzeilen. Dan maar afkruisen onder spi. Een 45-voet yacht kruiste ons pad. Terwijl hij andere concurrenten omzeilde, zette hij ons dan weer volledig uit de wind. We gijpten dan maar weg naar de andere kant. Gelukkig konden we zeer laag afvallen, verder dan de vooruitgelopen concurrenten, zodat we terug wat achterstand konden ophalen. Bij de volgende boei van het parcours onstond er echter wat verwarring omtrent de kleur van deze boei: een rode boei ipv de voorziene West kardinaal boei... een nieuwe check op de GPS gaf aan dat de bedoelde boei reeds gepasseerd was, en net onder het werkship moest liggen dat de stroomkabel aan het leggen was naar het off-shore windmolenpark. Sommige concurrenten vertrouwden het zaakje niet en gingen dieper in zee op zoek naar de ‘juiste' boei.

Stef en Katrien Dekien-Verhaeghe stonden weerom paraat met een indrukwekkend Sycod-team op zaterdag 23/8 ll voor de organisatie van de wedstrijd die ze jaarlijks organiseren ter nagedachtenis van Raf Verhaeghe, die inmiddels 10 jaar geleden van ons heen is gegaan.

Het werd op alle vlakken een heus succes : wij zagen dat het deelnemersveld zich opnieuw heeft uitgebreid, dit jaar niet in het minst dankzij de aanwezigheid van onze Koksijdse en Oostendse zeilvrienden van de KYC en OSRC. Twee van de vijf Mext Sailing Team boten waren ook present : Yannick Lefebvre en Mathieu Janssens (samen één van de twee jeugdteams gesponsord door MEXT) op BEL 44 en Bart Vanhaverbeke en Benoit Simpelaere, kennelijk minder soepel en met meer grijze haren op BEL 33.

De nieuwe infrastructuur van het SYCOD mag er zijn (!) en is een goede troef voor de aanloop naar de organisatie van het Belgisch Kampioenschap volgend jaar, onderstreepte Stefaan Dekien.

Er was nog een "specialleke" : de GPS-tracking die ook vorige week tijdens de MEXT MULTIHULL CUP werd gebruikt, viel in de smaak van de vele sympatisanten die hun vrienden en familieleden op het water life konden volgen van aan de toog.

Last but not least was er ditmaal voor het eerst een jury aanwezig met een ervaren "international judge" in de persoon van Filip Ramon en bijzitters Filip Lecomte en Koen Hollevoet.

Dag iedereen! Het is alweer een tijdje geleden dat we onze blog nog eens upgedate hebben. Dit wil niet zeggen dat we ondertussen stilgezeten hebben, wel integendeel!

Na het WK F 18 zijn we nog naar de gerenomeerde Travemunde Woche geweest in 49er (jaja die andere boot waarop we varen), waar we door het breken van een trapezevest onze eerste podiumplaats op internationaal niveau nipt aan onze neus zagen voorbijgaan. Jammer maar wel teken dat we snel veel beter worden.

Daarna hebben we in augustus veel in België getraind en aan het materiaal gewerkt. Het is echt ongelooflijk hoeveel tijd er kruipt in het onderhouden van twee high tech raceboten (de 49er en de F18). Maar goed we zeilen ontzettend graag op beide boten dus dat nemen we er graag bij.

Zo, het WK F18 2008 zit erop. Gedurende 5 dagen streden 132 teams in shiftende en voornamelijk lichte wind om de titel van wereldkampioen. En na vijf dagen waren Coen de Koning en Jeroen Van Leeuwen de terechte winnaars, gevolgd door Frank Cammas- J. Lagarigue en Mischa Heemskerk en Bastiaan Tentij. Dit waren veruit de drie beste boten van de vloot en dus is dit zeker een eerlijk kampioenschap geweest.

Voor ons was dit pas onze tweede officiële wedstrijd als team op de F 18. En we kijken terug op een kampioenschap met fantastische momenten en ook, jammer genoeg, een paar moeilijkere momenten. We hebben vooral de eerste dagen een paar schitterende reeksen neergezet. Na twee dagen stonden we vlotjes in de top 25 van de vloot. We haalden zeer ruimschoots de goldfleet en ook in die goldfleet vaarden we goed mee met de besten. Op de laatste dag konden we een reeks als eerste Mext boot eindigen. En in de allerlaatste reeks namen we een memorabele stuurboordstart aan de comité-boot (U leest het goed stuurboord aan het comité en voor de vloot, niet aan de pin end), die we hopelijk op youtube kunnen posten.

Jammer genoeg kenden we ook heel wat materiaalpech gedurende dit evenement. Dit mag eigenlijk niet gebeuren op een WK, maar we missen toch wel een pak ervaring en kennis om alle materiaalschade te kunnen voorkomen op deze boten en zo te kunnen meestrijden met de top. We hebben hierover deze week al veel bijgeleerd, maar met een F18 Cat ben je eigenlijk nooit klaar.

Vandaag stond er voor het eerst veel wind. Een goede 15 knopen met hardere vlagen. Er werd opnieuw in de kleine baai van Nigran gevaren en als we vandaag in één zin moeten samenvatten is het wel de volgende: " wij wouden wel maar de boot wou niet mee". In elke reeks is er wel iets fout gegaan qua materiaal: het stuk tussen de twee roeren dat voor de wind losschiet (vrij angstaanjagend om tegen twintig knopen plots zonder roer te zeilen), spischoten in de knoop om de spiboom, roeren die naar omhoog knallen aan de wind en een grootstoot die door de klem vliegt...

Daardoor is ons resultaat vandaag echt een pak minder. Hierover zijn we best wel ontgoocheld, voornamelijk omdat al deze materiaalpech perfect voorkombaar is en eigenlijk niet zouden mogen gebeuren. Zeker niet op een wereldkampioenschap.

Er zijn echter ook een pak lichtpunten vandaag. We gingen vrij snel zowel aan de wind als voor de wind, namen een paar schitterende starten en hadden vrij snel door hoe het tactisch in elkaar zat. We hebben ook een paar nieuwe ideetjes ontwikkeld over de aan de windse trimmogelijkheden van zo'n F18 catamaran, en dat is ook heel belangrijk.

Ik weet niet of jullie nog meer details willen over onze pechdag maar hier zijn ze toch.

In de eerste reeks lagen we mooi in het midden van de gold fleet als de knoop van onze grootschoot gewoon door de katrol vliegt. Na dat te hebben hersteld lagen we netjes laatst. We hebben er nog een stuk of drie ingehaald, maar niet veel meer.

Vandaag werd de laatste reeks van de kwalificatie gevaren , onze doelstelling was om een "safe" reeks te varen om ons ticket voor de gold fleet te kunnen verzilveren (" vergouden " zou onze situatie beter beschrijven) .

Het werd opnieuw een moeilijke reeks in weinig wind. We hebben ons letterlijk een plaats door de vloot gevochten. We kwamen niet goed van de lijn door een of andere pipo die boven ons kwam te liggen in de tien seconden en die achteraf BFD bleek te hebben. Maar vol goede moed gingen we overstag en probeerden er toch nog iets van te maken. We kwamen in de helft boven. Tot overmaat van ramp raakten we de bovenboei, hingen eraan vast en moesten we nog een rondje draaien. Na al dat stuntwerk lagen we ongeveer vijfde laatste. Dikke miserie dus! Maar we gaven opnieuw niet op. Dankzij een fantastische ingesteldheid en het harde werk van Matthieu en goed stuurwerk van Yannick kwamen we nog ontzettend veel terug. We werkten goed samen als een team, en pakten er nog een dertigtal. Het was op het nippertje maar we hebben toch net een plaats in de dertig kunnen bemachtigen om te kunnen strijden in de gold fleet met al de kleppers van deze toffe Formule 18 klasse! Super dus!

Eerst en vooral nog even over gisteren. Aangezien het hier allemaal een beetje op z'n Spaans verloopt (lees een beetje chaotisch) kenden we pas vanochtend ons resultaat van gisteren. We waren vanochtend 26 op 132 boten, waarmee we eventjes eerste Belg waren maar vooral voor een paar grootheden uit de CAT wereld stonden zoals Mitch Booth en Manu Boulogne (beiden ex-wereldkampioen F18).

Over vandaag dan. Er stond weer geen wind vanochtend. Na een paar uur wachten werden we terug het water opgestuurd in lichte oscillerende wind. Onze eerste reeks was opnieuw goed. We hadden een goede snelheid en vaarden constant in de eerste groep. Onze positie wisselde wat tussen de 13de en de 20^ste plaats en uiteindelijk gingen we als zeventiende over de streep.

Ook de tweede reeks verliep vlot. Goede snelheid maar vooral veel inzicht in de moeilijke omstandigheden en opnieuw finishen we 17 of 18 op een groep van 66 boten.

In de laatste reeks waren we weer goed weg, maar helaas vielen we een beetje stil nadat Frank Cammas op ons geklapt was. We lagen toen top tien, en verloren daarna nog een heleboel door veel pech o.a. zeewier in de foils (tot driemaal toe), winddraaiingen, windstiltes en een sterk deelnemersveld.

We zijn nu zo goed als zeker van gold fleet. Morgen nog een reeks kwalificaties, en daarna met een propere lei beginnen in de gold. We gaan proberen zo goed mogelijk te varen maar vooral zoveel mogelijk te leren.

Stay tuned,

Na een korte maar drukke voorbereidingsperiode, waarin we vooral aan de boot gewerkt hebben, is het Wereldkampioenschap F 18 vandaag begonnen in Nigran, Spanje.

We zouden normaal om elf uur van start gaan, maar de wind was te licht en te onstabiel om op tijd te starten. Na enkele uren uitstel stond er dan uiteindelijk toch een licht briesje van ongeveer 4-7 knopen waarin het kampioenschap geopend werd. De 116 deelnemers, waaronder enkele serieuze toppers zoals: Frank Cammas (Groupama), Mitch Booth, Jean- Christophe Mourniac, Mischa Heemskerk, Gunnar Larsen, Manu Boulogne..., gingen rond 14 uur het water op om er rond 20.30 uur terug af te komen.

De vloot was opgedeeld in twee groepen van 58 boten. Wij zaten in de blauwe groep en vaarden pas onze tweede echte wedstrijd op F18 samen. We waren dus wel een beetje gespannen voor de start, maar we konden op tijd de knop omzetten en hadden dan ook, al zeggen we hetzelf, een zeer goede start. Net niet OCS maar toch bij de tien eerste weg. We kwamen zes boven, net achter, jawel, Mourniac. We hielden goed stand maar op het laatste voor de windse rak ging er ons een klein pakje voor door een windvlaagje die we te laat zagen. We finishten uiteindelijk als twaalfde. Tevreden van onze eerste stunt, maar volgende keer geven we die zesde stek nier meer af!

Door de examens van Yannick en gezondheidsproblemen voor invallers werden de Belgische Mext boten behoorlijk door elkaar gehaald voor deze Ronde om Texel. Filip zeilde samen met Matthieu en Koen zeilde met Thomas. Voor de rest was het volledige Mext team aanwezig. We stonden dan ook met de 5 boten in de "pitstraat" tussen andere grote ploegen en zeilgrootheden.

Texel is een zeer indrukwekkende wedstrijd en niet op het minst aan de kant. Zeker in de pitstraat waar alle topteams hun boten tonen en aandacht trekken heerst een gezellige drukke sfeer die meer wegheeft van die van een live "boatshow" dan die van een boatparking.

Na een dagje optuigwerk en een training in schitterende omstandigheden: 4 beaufort, zon en vlakke zee, waren alle teams klaar voor de grootste catamaran wedsrijd ter wereld: de ronde om het eiland Texel.

Op zich een simpele wedstrijd. Alle cats nemen samen één start en varen vervolgens met de klok mee rond het eiland Texel. De bedoeling is natuurlijk om zo snel mogelijk terug te komen op het punt waar we starten. Zoals ik zei het idee is simpel. Maar het is allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan, zeker met meer dan 500 boten aan de start, gevaarlijke ondieptes en harde concurentie van vee topteams.

Zaterdag was de grote dag waarop het allemaal zou gebeuren. Na een vroege briefing (om 8 uur 's ochtends) en een nog vroeger ontbijt maakten de 508 boten zich klaar voor de start om tien uur. De wind was nog zwak maar er werd een mooie drie beaufort uit NO voorspeld en heel veel zon. De start met 500 boten was een grote chaos. Vele boten (52) startten te vroeg, onder zwarte vlag en werden niet gediskwalificeerd, omdat het wedstrijdcommitée een fout maakte bij de startprocedure.